Δήμητρα Γαλάνη & Παρασκευάς Καρασούλος, Περιουσία
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη – δίσκος: Φως (1991))
[Από την ενότητα Δ. Τα επίμετρα]
II
Εσύ μακριά
στο ανεπανάληπτο όνειρο
την τελειότητά σου υπαινισσόμενη
*
Στα βάθη τού αδυσώπητου κενού
λάμψη κρυφή τού υπονοούμενου άστρου
*
Φιλί τής αιωνιότητας
ρήξη τού χρόνου
*
Αμέριμνα γεωργείς το φως τού κόσμου
*
Η ίδια η ομορφιά σε αναγγέλλει
σε υπόσχεται
όπως τα στάχυα υπόσχονται
τον εύοσμο άρτο
*
Ω μυστικέ ουρανέ τού μέλλοντός μου
φεγγοβολή απροσδόκητη
προσέλευση άστρων
*
Ανάβεις πολυκάντηλο στο χάος
για να σε βλέπουν μάτια ναυαγών
*
Ω μνήμη ενός κοράλλινου βυθού
στης άσημης ζωής μου το ενυδρείο
*
Ω στίλβη των αστερισμών
μέσα σε νύχτες εύμολπες
*
Πώς απ’ τον θάνατό μου με ανασύρεις;
Πώς όλος είμαι μες στην ομορφιά σου;
Πώς σε κοιτώ κι ενδίδω στη σιωπή σου;
*
Ω αναντίρρητη στη βεβαιότητά σου
Ω μακρινή στη φωτεινή σου εγγύτητα
Ω σιγηλή στο μουσικό σου ανάκρουσμα
*
Μ΄ανακαλύπτεις στον βυθό
και μ’ ανυψώνεις
και στο δικό σου φως
μ’ επαληθεύεις
*
Με φέρνεις σ’ ό,τι απέραντο ενοικεί
τη λάμψη και το θάλπος τής αγάπης
*
Σ’ ό,τι αποδίδει την ακέραιη μνήμη
*
Ψηλά
στην επιφάνεια του φωτός
Στης ομορφιάς την έκπαγλη εξουσία
Από τη συλλογή Βυθός (1985)
Translatum: Favourite Poetry – Ορέστης Αλεξάκης
Βίκυ Παπαπροδρόμου
