Τόσο γυμνός που ντρέπομαι τη μνήμη / Τόσο τυφλός που βλέπω την αλήθεια / Τόσο πιστός που απόμεινα μονάχος
Μίμης Πλέσσας & Ηλίας Λυμπερόπουλος, Με τα χείλη τα δικά σου ανασαίνω
(τραγούδι: Γιάννης Πάριος – δίσκος: Τι θέλεις να κάνω (1972))
το είδωλο
Καθρεφτίζεσαι μέσα μου Το είδωλό σου
στολίζει της ψυχής μου το βυθό
με γιορτινά χαμόγελα
κι αστέρια
Κι όταν εσύ και πάλι απομακρύνεσαι
παίρνοντας όλο σου το φως μακριά απ’ τις όχθες μου
το είδωλό σου δεν σ’ ακολουθεί
Μένει για πάντα στο βυθό
και μ’ ομορφαίνει
Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
Αναρτήθηκε στις (1983) Η λάμψη,Έλληνες ποιητές,Έλληνες στιχουργοί,Έλληνες συνθέτες,Έλληνες ερμηνευτές,Αλεξάκης Ορέστης,Ελλάδα,Ελληνικό τραγούδι,Ελληνικά ποιήματα,Ελληνική ποίηση,Κέρκυρα,Λυμπερόπουλος Ηλίας,Λαϊκό τραγούδι,Μουσική,Πάριος Γιάννης,Πλέσσας Μίμης,Ποίηση,Ποιήματα,Ποιητές,Ποιητές της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς,Ποιητικές συλλογές
Favourite Poetry: Orestis Alexakis by Vicky Papaprodromou & Spiros Doikas is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Based on a work at www.translatum.gr.
Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα Translatum: Greek translation forum
Βίκυ Παπαπροδρόμου