Το είδωλο (Ορέστης Αλεξάκης)

Μίμης Πλέσσας & Ηλίας Λυμπερόπουλος, Με τα χείλη τα δικά σου ανασαίνω
(τραγούδι: Γιάννης Πάριος – δίσκος: Τι θέλεις να κάνω (1972))

το είδωλο

Καθρεφτίζεσαι μέσα μου      Το είδωλό σου
στολίζει της ψυχής μου το βυθό
με γιορτινά χαμόγελα
κι αστέρια
Κι όταν εσύ και πάλι απομακρύνεσαι
παίρνοντας όλο σου το φως μακριά απ’ τις όχθες μου
το είδωλό σου δεν σ’ ακολουθεί

Μένει για πάντα στο βυθό
και μ’ ομορφαίνει

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ορέστης Αλεξάκης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φωτογραφία και τίτλος ιστολογίου

α. Κέρκυρα: περιστύλιο του Μέτλαντ στη Σπιανάδα (οικοδόμημα με κίονες ιωνικού ρυθμού που κτίστηκε προς τιμήν του άγγλου αρμοστή Sir Thomas Maitland το 1816) [φωτογραφία του Σπύρου Δόικα (2010)]
β. Ποίημα από τη συλλογή «Ο ληξίαρχος» (1989) του Ορέστη Αλεξάκη [πηγή: Translatum]

Αρχείο

Κατηγορίες

Σημείωσε τη διεύθυνσή σου για να γίνεις μόνιμος αναγνώστης του ιστολογίου και να ενημερώνεσαι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για κάθε νέα δημοσίευση.

Μαζί με 1.220 ακόμα followers

Στατιστικά

  • 21,282 hits

Πνευματικά δικαιώματα

Αρέσει σε %d bloggers: