Κάθε φορά σ’ αγγίζω και πεθαίνω… (Ορέστης Αλεξάκης)

Σταύρος Ξαρχάκος & Βαγγέλης Γκούφας, Για χατίρι σου
(τραγούδι: Ζωή Φυτούση / ταινία: Ταξίδι (1962) του Ντίνου Δημόπουλου)

[Από την ενότητα Α. Τα δύο πρόσωπα]

Κάθε φορά

σ’ αγγίζω
και πεθαίνω

κάθε φορά
σ’ αγγίζω
κι ανασταίνομαι

να σε κρατήσω ωστόσο
δεν μπορώ

πάντα γλιστράς προς το γαλάζιο
πάντα
ξεφεύγεις
προς την απεραντοσύνη

Και συνεχίζω τους μικρούς θανάτους μου
και τις μικρές μου μάταιες αναστάσεις
πάνω στο φρύδι τού
βαθιού
γκρεμού

Παίζοντας την τυφλόμυγα μαζί σου

Από τη συλλογή Βυθός (1985)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ορέστης Αλεξάκης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φωτογραφία και τίτλος ιστολογίου

α. Κέρκυρα: περιστύλιο του Μέτλαντ στη Σπιανάδα (οικοδόμημα με κίονες ιωνικού ρυθμού που κτίστηκε προς τιμήν του άγγλου αρμοστή Sir Thomas Maitland το 1816) [φωτογραφία του Σπύρου Δόικα (2010)]
β. Ποίημα από τη συλλογή «Ο ληξίαρχος» (1989) του Ορέστη Αλεξάκη [πηγή: Translatum]

Αρχείο

Κατηγορίες

Σημείωσε τη διεύθυνσή σου για να γίνεις μόνιμος αναγνώστης του ιστολογίου και να ενημερώνεσαι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για κάθε νέα δημοσίευση.

Μαζί με 1.220 ακόμα followers

Στατιστικά

  • 21,282 hits

Πνευματικά δικαιώματα

Αρέσει σε %d bloggers: