Ψυχογένεια II (Ορέστης Αλεξάκης)

[Από την ενότητα Ψυχογένεια]

Ψυχογένεια II

Τη νύχτα ζω με τους ψιθύρους
με θαμπές
μορφές τού παρελθόντος
που μου γνέφουν
όμως από το μέλλον τώρα πια

Μέσα στη νύχτα το παρόν σωπαίνει
δαγκώνει πάλι ο χρόνος την ουρά του
βρίσκομαι εκεί
σ’ αυτό το δαχτυλίδι

Κερδίζω το παρθενικό μου βλέμμα
πίνω ζωή στο μητρικό της στήθος
ω ιδού που η νύχτα μού ‘γινε μητέρα

Ιδού που συντροφεύω αυτό το σώμα
το φορτωμένο πέτρες και λουλούδια

και το κατευοδώνω στο βυθό του

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Υπήρξε (1999)
[Το ποίημα είχε αρχικά συμπεριληφθεί στη συλλογή Βυθός (1985) χωρίς τίτλο]

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ορέστης Αλεξάκης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φωτογραφία και τίτλος ιστολογίου

α. Κέρκυρα: περιστύλιο του Μέτλαντ στη Σπιανάδα (οικοδόμημα με κίονες ιωνικού ρυθμού που κτίστηκε προς τιμήν του άγγλου αρμοστή Sir Thomas Maitland το 1816) [φωτογραφία του Σπύρου Δόικα (2010)]
β. Ποίημα από τη συλλογή «Ο ληξίαρχος» (1989) του Ορέστη Αλεξάκη [πηγή: Translatum]

Αρχείο

Κατηγορίες

Σημείωσε τη διεύθυνσή σου για να γίνεις μόνιμος αναγνώστης του ιστολογίου και να ενημερώνεσαι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για κάθε νέα δημοσίευση.

Μαζί με 1.220 ακόμα followers

Στατιστικά

  • 21,610 hits

Πνευματικά δικαιώματα

Αρέσει σε %d bloggers: