Άγριο χιόνι (Ορέστης Αλεξάκης)

Άγριο χιόνι

Κάποτε μες στο σπίτι μου
χιονίζει
γίνεται τότε η κάμαρα
λευκό τοπίο
σηκώνονται απ’ το χώμα παγωμένοι
και με πλησιάζουν οι
νεκροί μου φίλοι

Τα ραγισμένα χέρια τους απλώνουν
ζητούν
τη θαλπωρή του σώματός μου

Δεν έχω σώμα πια
δεν έχω φλόγα
Τίποτα δεν μπορώ να σας προσφέρω
Μόνο να μοιραστώ την παγωνιά σας
στερνός κι εγώ στην αλυσίδα κρίκος

Διασχίζοντας αυτή την άγρια στέπα

Προς το βαθύ κι ανεξιχνίαστο μέλλον

Από τη συλλογή Ο ληξίαρχος (1989)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ορέστης Αλεξάκης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φωτογραφία και τίτλος ιστολογίου

α. Κέρκυρα: περιστύλιο του Μέτλαντ στη Σπιανάδα (οικοδόμημα με κίονες ιωνικού ρυθμού που κτίστηκε προς τιμήν του άγγλου αρμοστή Sir Thomas Maitland το 1816) [φωτογραφία του Σπύρου Δόικα (2010)]
β. Ποίημα από τη συλλογή «Ο ληξίαρχος» (1989) του Ορέστη Αλεξάκη [πηγή: Translatum]

Αρχείο

Κατηγορίες

Σημείωσε τη διεύθυνσή σου για να γίνεις μόνιμος αναγνώστης του ιστολογίου και να ενημερώνεσαι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για κάθε νέα δημοσίευση.

Μαζί με 1.220 ακόμα followers

Στατιστικά

  • 21,610 hits

Πνευματικά δικαιώματα

Αρέσει σε %d bloggers: